Στις 12 Νοεμβρίου 2024 οι μαθητές/τριες της Β΄και Γ ΄τάξης παρακολούθησαν στο Θέατρο Λαμπέτη την παράσταση» Ποιος σκότωσε τον σκύλο τα μεσάνυχτα;»
Πρόκειται, για διασκευή του βιβλίου του Μαρκ Χάντον από τον Σάιμον Στήβενς, έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς της ευρωπαϊκής δραματουργίας και η παράσταση εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του παγκόσμιου θεάτρου τα τελευταία χρόνια.Το «Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα;» αποτελεί το ημερολόγιο που κρατά με τη παρότρυνση της αγαπημένης του δασκάλας, ο Κρίστοφερ Μπουν, ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι στο φάσμα του αυτισμού.
Η ιστορία του ξεκινά ως ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Ένα βράδυ βρίσκει νεκρό τον Ουέλινγκτον, το σκύλο της γειτόνισσάς του κι αποφασίζει να εξιχνιάσει το μυστήριο. Η έρευνα όμως αυτή, αναπάντεχα, θα τον οδηγήσει στην ανακάλυψη μιας μεγάλης αλήθειας για την χαμένη από καιρό μητέρα του.
Σε όλη αυτή την απρόσμενη περιπέτεια, ο Κρίστοφερ καλείται να αποκωδικοποιήσει τον ακατανόητο κόσμο των «μεγάλων» και να επιβιώσει μέσα σε αυτόν... Τα συναισθήματα και οι ανθρώπινες σχέσεις αποδεικνύονται πιο περίπλοκα από την αστροφυσική κι αυτός ο γρίφος δε μοιάζει με μαθηματική πράξη.
Η συγκινητική του ιστορία μας φέρνει αντιμέτωπους με ρεαλισμό αλλά και τρυφερότητα με ζητήματα που απασχολούν τους εφήβους και όσους τους περιβάλλουν, όπως η αναζήτηση της ταυτότητας, οι διαπροσωπικές σχέσεις και κυρίως η δυσκολία στην επικοινωνία...
Η ιστορία του Κρίστοφερ ξεκινά ως αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά καταλήγει σε μια συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη συνάντηση με ένα άλλο «σύμπαν» σκέψης και ύπαρξης. Ένα μάθημα ζωής που μας προκαλεί να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός ιδιαίτερου εφήβου. Όπως, λίγο ή πολύ, είναι όλοι.
Την ίδια ημέρα οι μαθητές/τριες της Α΄ τάξης παρακολούθησαν στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα την παράσταση «Η ιστορία ενός γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει»
Μέσα από μια διασκεδαστική, αλλά και συγκινητική ιστορία, ο μεγάλος Χιλιανός συγγραφέας LuisSepulveda,, μιλάει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, για την τιμή, τη συντροφικότητα, την υπεράσπιση του αδύνατου και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα κάθε πλάσματος. Από την άλλη, καταγγέλλει τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον πλανήτη η άναρχη και ανεξέλεγκτη βιομηχανική ανάπτυξη και ενθαρρύνει τον μικρό (και όχι μόνο) θεατή να αγωνιστεί για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος.